Δεν ξέρω πως βρέθηκα να κουβαλάω ολόκληρη θάλασσα στην πλάτη μου, τριγύρω ηρεμία και γαλήνη, κάποιες γνώριμες φωνές στο βάθος,
με είδες;
σε είδα!
τότε γιατί δεν με ξύπνησες;
Ήταν Τετάρτη!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
πέρα δώθε
Φυσικά και υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο χάος, μια ανεπαίσθητη, αχνή γραμμή, που την ακολουθείς αγκομαχώντας έστω και που σε κατευθύνει αργ...
Στέλλα μου σου στέλνω την αγάπη μου, ελπίζω.. ελπίζω να συναντηθούμε ξανά.. αχ! αυτός ο coovid!!! Τον μίσησα!
ReplyDelete