Δεν είπαμε η μια στην άλλη για τις φορές που η τύχη έφερε να συναντηθούμε σε διάφορα σημεία της πόλης και που κοιταχτήκαμε έχοντας πάντα εκείνη την γλυκιά ανάμνηση..
Εγώ σκεφτόμουν: η κοπέλλα που αγόραζε τα τριαντάφυλλα
Αυτή σκεφτόταν: το κορίτσι που είχε εκείνο το μαγαζί
Σήμερα, είχαν περάσει 21 χρόνια, τα περιγράψαμε.
Σκέφτηκα: κάποιοι άνθρωποι με ελκύουν με ένα ιδιαίτερο τρόπο, θα μπορούσε να είναι η μαμά μου!
Μου είπε: κάποιοι άνθρωποι, μας ελκύουν περισσότερο από τους άλλους, ίσως είναι καρμικό, ίσως σε κάποια άλλη ζωή να ήσουν παιδί μου
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.