Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας της ώθησης, της νέας αρχής, ο μήνας που αφήνει πίσω μας την ραστώνη του καλοκαιριού και εμένα τουλάχιστον με φέρνει αντιμέτωπη με στόχους, με θέλω, με προσπάθειες, με αλλαγές. Νιώθω αιώνια πλέον λόγω ηλικίας μαθήτρια. Μ' αρέσουν τα καινούργια πράγματα, με εξιτάρουν πολλές φορές, αν και έχει επίσης ενδιαφέρον το να βάζω κάτω και να χρησιμοποιώ τα δεδομένα μου. Ο μικρός της εξαιρετικής ζωγραφιάς αντί για μαθηματικά, στον μαυροπίνακα, με κιμωλία, ζωγραφίζει καραβάκια. Κανέναν δεν βοήθησε η πίεση, πολλές φορές μάλιστα μας φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, εκ πείρας αυτό. Το να ονειρευόμαστε, να ταξιδεύουμε, να ξεφεύγουμε είναι το παν. Καλή σχολική χρονιά σε όλους εμάς τους αιώνιους μαθητές λοιπόν, καλημέρα..
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Monday, September 12, 2022
αιώνιοι μαθητές
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ένα βιβλίο
Σ' ένα πολυσύχναστο καφέ γνωστής αλυσίδας, όπου είχα ραντεβού με μια φίλη μου, καθώς μιλούσαμε, έπεσε το μάτι μου σε ένα βιβλίο, ...

No comments:
Post a Comment