Νομοτελειακά, όσο/όπου κι αν ψάχνεις, από ένα σημείο και μετά (κόκκινο ή μαύρο, βάψ' το ό,τι χρώμα σ' αρέσει) είναι αδύνατον να βρεις αυτό που γνώριζες για εαυτό σου, την τρέλα σου, τη διάθεση σου, τα νιάτα σου και τον αυθορμητισμό σου.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
μην αφήνεις
Μην αφήνεις, της είπε, την ψυχή σου, μόνη της για πολύ ώρα και μετά να απορείς ότι κρύωσε σαν πρωινό καφεδάκι που ξεχάστηκε στο φλυτζάνι...
Από ένα σημείο και μετά Στέλλα μου δεν ψάχνουμε αυτά που χάσαμε , αλλά αυτά που πρόκειται να έρθουν. Την ωριμότητα, την πείρα, και ότι άλλο μπορεί να γεμίσει την ζωή μας! φιλιααα! 😉
ReplyDelete