Νομίζω πως αυτό που πληγώνει πιο πολύ είναι ότι αυτό που ζήσαμε δεν ήταν όνειρο, ήταν πραγματικό. Όμως η πραγματικότητα αυτή τη στιγμή είναι διαφορετική. Κι αυτό το διαφορετικό, στον συγκεκριμένο χρόνο, γίνεται δύσκολα αποδεκτό. Μοιάζει άγνωστο και ξεβολεύει.
Για αυτό, πολλές φορές συμβαίνει, σε αγχώδεις καταστάσεις, σαν να μην έχω από αλλού να πιαστώ, να πιάνομαι από το όνομα σου, να το γυρίζω από δω, να το γυρίζω από κει και συλλαβίζοντας το, να αρπάζομαι από αυτό.
Μοιάζει με αγκάλιασμα ή με ένα φιλί στο λαιμό σου.
No comments:
Post a Comment