Σήμερα η μέρα είναι σα ζωγραφιά, γαλάζιος ουρανός, γκρίζα θάλασσα, λευκά πλεούμενα και λευκά συννεφάκια, μουσικές του δρόμου κι ο κόσμος ξεχυμένος από νωρίς το πρωί στην παραλία για περπάτημα, για καφέ, για πρωινό, ο ήλιος ένα τόνο πιο πίσω υποφερτός, η ορατότητα προς τις απέναντι ακτές πεντακάθαρη, οι κορυφογραμμές, ο όγκος των βουνών μέχρι και για τη μορφολογία του εδάφους μου είπες να κοίτα, σ' εκείνα τα μακρινά μέρη βαραίνουν από καρπούς οι μηλιές κι έπειτα με τα στιβαρά σου χέρια άγγιξες τους ώμους μου, αγκάλιασες την ψυχή μου τυλίγοντας την με την δική σου ψυχή, ήσουν εσύ γύρω από μένα, μα πιο πολύ η αλμύρα, το φως, ναι τα μήλα αλλά και τα νούφαρα ωωω τί υπέροχα τα νούφαρα, τόσο πολύτιμες υπάρξεις μέσα στο σκοτεινό νερό.
Ναι, είναι μια μονάκριβη ζωγραφιά αυτό που περιγράφεις, Στέλλα μου. Και δεν είναι μόνο ένα απλό όμορφο κάδρο. Είναι και το βίωμα ψυχής, που το συνοδεύει. Νομίζω είναι ευλογία να ζεις κοντά στη θάλασσα ή να έχεις πρόσβαση άμεσης θέας σε μια ακτογραμμή. Κάτι διαφορετικό.
ReplyDeleteΤην καλησπέρα μου, καλή μου φίλη.
Ζωγραφιά ψυχής Γιάννη μου.. εικόνες για να γλυκαίνουν οι σκέψεις μας.
DeleteΚαλησπέρα Γιάννη
καλό βραδάκι