όλο και πιο

Ο κόσμος μου τα τελευταία χρόνια, γίνεται όλο και  πιο μικρός,
κι όλο και πιο μικρός
κι ακόμη πιο μικρός,
τόσος δα
---

Σα να βάζεις τα ρούχα σε λάθος πρόγραμμα στο πλυντήριο,  και καθώς τα απλώνεις αντιλαμβάνεσαι πως στένεψαν.  Πως μπήκαν στο πλύσιμο.
Σκέψου όμως να μην έχεις τη δυνατότητα να αποκτήσεις καινούργια ρούχα.

*

Ωστόσο,  οι μικροί μου συγκάτοικοι θα πρέπει να αναλάβουν τις μεγάλες ευθύνες τους.
Αυτό σίγουρα δεν θα μεγένθυνε τον κόσμο μου μα θα του έδινε μια αναπνοή.

όλα εδώ

Είναι αλήθεια πως για να ακουμπήσεις στις πλάτες κάποιου,  πρέπει να διαθέτει πλάτες.
Όπως το να πραγματοποιηθεί η επιθυμία σου να γίνεις το φεγγάρι κάποιου,  θα πρέπει αυτός ο κάποιος να διαθέτει ουρανό.
Χθες ή προχθές ήταν η τελευταία πανσέληνος είπαν της χρονιάς αλλά και της δεκαετίας.

Έψαχνα τα ξύλινα κόκκινα αστέρια μου!
Ήταν μια αναλαμπή θύμησης,  καθώς είχα ξεχάσει την ύπαρξη τους,  κι ας τα έχω μέσα στα μάτια μου σα να τα είδα χθες.

Πολύ παλιότερα,  που μάζευα περιοδικά με διάφορες ιδέες,  είναι απίστευτο που θυμόμουν τι και σε ποιό τεύχος θα βρω το κάθε τι.
Για αυτό,  επειδή ξεχνάω,  μια μέρα αποθήκευσα το τηλέφωνο της καρδιάς μου στο κινητό.  Γιατί δεν θέλω,  να θέλω και να μην μπορώ.

Αν το καλοσκεφτείς,  ακόμη κι αυτός ο καημενούλης γλυκύτατος άι βασίλης κάθε χρόνο μόνος,  στο έλκυθρο,  στις καμινάδες,  στο μοίρασμα των δώρων.  Μόνος,  μοναξιά!

Θα ήθελα να ανήκω σε μια πολυμελή οικογένεια,  θα ήθελα μια οικογένεια όπως εκείνη στην ταινία  Φανή κι ο Αλέξανδρος,  με όλες τις ίντριγκες αλλά και όλο εκείνο το τεράστιο πλούσιο σπίτι,  μαζί φυσικά με όλα τα του τα χριστουγεννιάτικα στολίσματα.

Αν κάποιος συνηθίζει να σε παρακολουθεί από απόσταση (ας πούμε στα μουλωχτά),  χωρίς να μιλάει,  χωρίς να ρωτάει και χωρίς να είναι πρόθυμος για μια ειλικρινή (πρόσωπο με πρόσωπο) κουβέντα καλά κάνει όπως το κάνει,  άλλωστε είναι γεγονός πως πολλοί άνθρωποι έχουν το αλάθητο,  τους νιώθω.  Αν μάλιστα οι ίδιοι δεν αμφιβάλλουν για την προσωπική τους ευτυχία ακόμη καλύτερα.

Παρ'  όλο που κάποια στιγμή θέλησα να ξεχάσω,  να κλειδώσω ακόμη και να καταστρέψω κάποια συναισθήματα μου η αλήθεια είναι πως δεν το κατάφερα.  Είναι όλα εδώ,  και είμαι ικανοποιημένη που μπορώ να πω πως τα έζησα ως το μεδούλι. 

παιχνίδια

Θα μπορούσα να είμαι ένα ξύλινο έλκυθρο,  ένα χάρτινο αστέρι,  μια εύθραστη μπάλα,  μια βελούδινη κούκλα,  ένας γυάλινος χιονάνθρωπος,  ένα χαρούμενο ξωτικό,  ένας πολύχρωμος καρυοθραύστης,  ένας κεντημένος άι βασίλης,  ένας πλαστικός τάρανδος,  ένας πορσελάνινος μονόκερος,  ένας κρυστάλινος πιγκουίνος,  μια μεταλλική καμπάνα,  ένα τσόχινο μπισκότο,  ένας κεραμικός άγγελος,  ένα παιχνιδιάρικο αλογάκι.

Θα μπορούσα να είμαι όλα τα πολύτιμα παιχνίδια που χαζεύεις τις νύχτες στο χριστουγεννιάτικο δέντρο σου,  ανάμεσα στις μικροσκοπικές σπίθες από τα λαμπερά φωτάκια,  καθώς όλα γύρω σου ησυχάζουν.

 Θα μπορούσα επίσης να είμαι τα ζαχαρωτά στο τραπέζι σου και οι ευχές στα όμορφα γλυκά σου χείλη.

γλυκάκια

Μέσα στις επόμενες 2-3 μέρες,  θα φτιάξω μελομακάρονα.
Έλεγα στον Δ. το πρωί,  πως σκέφτηκα έναν τρόπο να μην τρώω πολλά μέσα στη μέρα,  θα βάζω ένα σε ένα πιατελάκι το πρωί και θα το τρίβω σε ψιχουλάκια,  και θα τα τσιμπάω λίγο λίγο για να έχω την γεύση τους ως το βράδυ.
Γέλασε κι απόρησε ο Δ.,  με ρώτησε αν είμαι πουλί,  και με τη σκέψη αυτού του ''πουλιού''  γελάω όλη μέρα σήμερα.

Ο Σ.  είναι ένα πολύ ευγενικό και γλυκό αγόρι,  που είναι ο κομμωτής μου.  Καθώς με κούρευε το πρωί,  του έλεγα την ιστορία με το μελομακάρονο,  γελάσαμε,  ωστόσο τα λιμπίστηκε σαν ιδέα και σε δυό λεπτά,  πήγε κι αγόρασε.  Όχι μόνο αυτό,  αλλά με κέρασε σε ένα μικρό πιατάκι,  ένα πεντανόστιμο μελομακάρονο από ένα μικρό και άσημο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς,  όμως τελικά εκεί που δεν υπολογίζεις πολλές φορές εκεί βρίσκεται η ποιότητα και η νοστιμιά.

Σκεφτόμουν επίσης πόσο καλό χαρακτήρα έχει ο Σ.,  πόσο ήρεμος και οικείος και ανθρώπινος είναι.  Μετά θυμήθηκα τους γονείς του,  τον πατέρα του μάλιστα τον συνάντησα στο κομμωτήριο σήμερα,  και πως κι αυτοί ήταν κι οι δυό τους ήρεμες δυνάμεις.  Το μήλο συνήθως κάτω από την μηλιά πέφτει και σπάνια ξεφεύγει.  Πώς αγαπιούνται αυτοί οι άνθρωποι και πόσο θετικά τους κρατάς μέσα στην καρδιά σου όσα χρόνια κι αν περάσουν.  Κι ας πέρασαν από τη χρυσή εποχή που το κομμωτήριο τους είχε 5-6 υπαλλήλους.  Συν τα 4 άτομα της οικογένειας που δούλευαν όλα ασταμάτητα.  Τα δε παιδιά,  στο ένα εκ των οποίων πέρασε στα χέρια του η επιχείρηση,  μπήκαν από πολύ μικρά στη δουλειά.  Τότε,  την δεκαετία του '80 - '90,  που η γειτονιά είχε κόσμο πλούσιο και οι εποχές ήταν διαφορετικές λίγο πολύ για όλους πόσο μάλλον για αυτούς,  πέρασαν απίστευτα χρήματα από τα χέρια τους.  Τώρα πια,  αυτό το κομμωτήριο δουλεύει με δυό άτομα.

Γιατί είναι και κάποιοι άλλοι επιχειρηματίες (και όχι μόνο) που έχουν τόσα αγκάθια πάνω τους και βγάζουν τόσα απωθημένα που αντί να σε κρατήσουν,  σε διώχνουν με τον τρόπο τους!

παραμύθι

Αυτό,  είναι το δικό μου παραμύθι,  η δική μου προσωπική διαφυγή.
Ένα περιτύλιγμα θαλπωρής,  τα ξύλα που καίγονται στο τζάκι,  η φωτιά όπου ζεσταίνω τα παγωμένα χέρια μου,  κάθε που επιστρέφω από την σκοτεινιά και το χειμωνιάτικο (?) κρύο.
Ένα ξύλινο παλιό,  παιδικό παιχνίδι,  που ομορφαίνει το κατά τα άλλα αδιάφορο χριστουγεννιάτικο δέντρο μου.
Ο δικός μου παραμυθένιος κόσμος,  το χάιδεμα της δικής μου ψυχής.
Κάπου κάπου,  ανοίγω χαραμάδες και σου επιτρέπω να κρυφοκοιτάξεις.
Θα μπορούσε κι αυτό να είναι ένα είδος έρωτα.
Ενός έρωτα που συντηρείται από αυτή την ίδια την ανάγκη για έρωτα.

επιθυμίες

Θα έκοβα τις φλέβες μου για ένα σου βλέμμα.  Ένα βλέμμα όπως θα το επιθυμούσα εγώ.
Θα με λυπούσε ένα βλέμμα σου περιπαικτικό,  παθητικό,  φευγαλέο.
Θα με άφηνε αδιάφορη ένα σου βλέμμα γεμάτο προσποιητή αθωότητα.
Θα μεθούσα ωστόσο με ένα σου βλέμμα λάγνο,  κατακυριευτικό,  υποταχτικό.
Απαλλαγμένο από επιφυλάξεις,  προσχήματα και συντηρητισμούς.
Θέλω ένα βλέμμα σου ποτισμένο στο γεννετήσιο ένστικτο.
Διψασμένο,  ερεθιστικό,  διεγερτικό.

Αν

..μου δινόταν η ευκαιρία να γυρίσω τον χρόνο πίσω,  το μόνο που θα ήθελα να αλλάξω, είναι την νοοτροπία που είχα.
Αυτή την αίσθηση πως κάθε τόσο βρισκόμουν σε μια πίστα και πως θα έπρεπε να την ''περάσω'',  να σπάσω τον κωδικό της,  όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα,  για να ανταμοιφθώ με το δώρο μου,  την επόμενη ανώτερη πίστα.
Αυτή τη ματαιοδοξία του ότι τα πάντα  εξελίσσονται πάνω σε ένα πρόγραμμα όπου επιτυγχάνω αυτό,  για να ακολουθήσει εκείνο.