Είναι σα να περπατάς στο μονοπάτι, να είναι τα δέντρα αριστερά και δεξιά και κάπου ανάμεσα στους βράχους μια δίοδος που όταν την περνάς να βρίσκεσαι σε έναν κόσμο όχι άλλο, απλά λίγο διαφορετικό.. κι εσύ τώρα πια από τόσο δα πολύ μικρή, να είσαι τόση ώστε όλα να μοιάζουν όχι μηδαμινά, απλά μικρά.. πολύ πολύ μικρότερα από όσο τα έζησες ή τα φαντάστηκες ποτέ..
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.