Σιγά σιγά μαθαίνεις, πως οι άνθρωποι με τους οποίους δεν μπόρεσες να νιώσεις αυτό το ''αβίαστα αφήνομαι'' είναι άνθρωποι με χαμηλή νοημοσύνη, ξέρεις.. άνθρωποι που έχουν νοοτροπία λαική, χωριού, που σε γυρνούν πίσω σε μια εποχή θα έλεγα του 1960.. χωρίς να θέλω να προσβάλω τους ανθρώπους του χωριού γιατί κάποιοι από αυτούς είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλοι και πολύ πιο μπροστά από εμένα κι από εσένα. Λέω για αυτούς που οι συμπεριφορές τους είναι ακατέργαστες και αδούλευτες.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Friday, December 27, 2024
στο σύνολο
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
οι φωνές
Φυσικά και μου αρέσει να είναι όλα τακτοποιημένα στα κουτάκια τους. Όμως θέλω αυτά τα κουτάκια να είναι μαλακά και απαλά. Και θέλω να φύ...

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.