Αυτό το -όνομα- που ακούσια πολλές φορές ανάβει σαν ένα κόκκινο λαμπάκι μέσα στο μυαλό μου δεν είναι μια -ανάμνηση- ή μια -νοσταλγία- είναι η υπενθύμιση για το ποιά είναι τα όρια μου! Μου θυμίζει πως το βήμα μετά από αυτή την λεπτή κόκκινη γραμμή, είναι αυτοκαταστροφή ή ακόμη και αυτοκακοποίηση..
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Friday, June 17, 2022
όρια
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δωράκι
Είναι ας πούμε, σα να βλέπεις ξαφνικά έναν γνωστό που έχεις να τον δεις χρόνια, που σας ενώνει ένα κοινό παρελθόν, που σου φέρνει εικόν...

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.